Archiwum kategorii: SQL

T-SQL SQL Server / Funkcja CHARINDEX

Za pomocą funkcji CHARINDEX możemy sprawdzić czy dany łańcuch znaków zawiera jakiś poszukiwany przez nas ciąg znaków. Naszym poszukiwanym ciągiem będzie jakiś tekst. Funkcja ta zwróci nam pozycję pierwszego znaku poszukiwanego tekstu z pierwszego wystąpienia naszego poszukiwanego tekstu. Funkcja CHARINDEX() jest bardzo podobna w działaniu do funkcji PATINDEX(). Różnica między tymi funkcjami polega na tym, że zdefiniowany wzorzec (poszukiwany tekst) w funkcji CHARINDEX() nie może zawierać znaków wieloznacznych a wzorzec w funkcji PATINDEX() może zawierać takie znaki.

Przykład zastosowania funkcji CHARINDEX

Sprawdź czy w zdaniu 'Ala ma kota' znajduje się tekst 'kot' i zwróć pozycję od której zaczyna się ten tekst w zdaniu.

— Dekarujemy sobie łańcuch główny, czyli zdanie 'Ala ma kota'
DECLARE
    @zdanie NVARCHAR(11) = 'Ala ma kota'

SELECT
     CHARINDEX('kot' , @zdanie) as [Pozycja pierwszego wystąpienia ‚kot’]

wynik

Pozycja pierwszego wystąpienia 'kot'

8

dla funkcji CHARINDEX() wielkość znaków w tekście nie ma znaczenia poniżej przykład

DECLARE
    @zdanie NVARCHAR(11) = 'Ala ma kota'

SELECT
     CHARINDEX('KoT' , @zdanie) as [Pozycja pierwszego wystapienia ‚kot’]

Zwróć uwagę, że kot w zdaniu 'Ala ma kota' jest pisany małymi literami, a w funkcji CHARINDEX() chcemy znaleźć ciąg KoT, gdzie K i T pisane są dużymi literami.

wynik

Pozycja pierwszego wystąpienia 'kot'

8

Widzimy więc, że wielkość liter w szukanym wzorcu nie ma znaczenia.


  SQL tutorial. AdventureWorks exercises SQL SERVER

T-SQL SQL Server / Funkcja PATINDEX

Za pomocą funkcji PATINDEX możemy sprawdzić czy dany łańcuch znaków zawiera jakiś poszukiwany przez nas ciąg znaków. Naszym poszukiwanym ciągiem może być konkretny text lub wzorzec utworzony z symboli wieloznacznych np. wyrażony w postaci wyrażenia regularnego. Funkcja ta zwróci nam pozycję pierwszego znaku poszukiwanego tekstu (który może być także wzorcem) z pierwszego wystąpienia poszukiwanego ciągu znaków (lub ciągu który pasuje do zdefiniowanego wzorca). Funkcja PATINDEX() jest bardzo podobna w działaniu do funkcji CHARINDEX(). Różnica między tymi funkcjami polega na tym, że zdefiniowany wzorzec (poszukiwany tekst) w funkcji PATINDEX() może zawierać znakie wieloznaczne a w funkcji CHARINDEX() nie.

Przykład zastosowania funkcji PATINDEX

Sprawdź czy w ciągu znaków 'Pierwszy dokument ma numer PL1020304050, a drugi dokument ma postać PL6050403020' znajduje się podciąg znaków który jest zbudowany wg wzoru: dwie duże litery od A-Z + 10 cyfr i zwróć pozycję od której zaczyna się poszukiwany ciąg znaków w ciągu głownym oraz wytnij ten kawałek tekstu z łańcucha głównego.

— Dekarujemy sobie łańcuch główny
DECLARE
    @lancuch_glowny NVARCHAR(100) = 'Pierwszy dokument ma numer PL1020304050, a drugi dokument ma postać PL6050403020'

SELECT
     PATINDEX('%[A-Z][A-Z][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9]%' , @lancuch_glowny) as [Pozycja pierwszego wystapienia lancucha]
    ,SUBSTRING(@lancuch_glowny , PATINDEX('%[A-Z][A-Z][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9][0-9]%' , @lancuch_glowny),12) as [Skopiowany lancuch]


  SQL tutorial. AdventureWorks exercises SQL SERVER

SQL REVOKE

W ostatnim wpisie omawialiśmy polecenie GRANT którym możemy nadawać uprawnienia do tabel dla poszczególnych użytkowników. Skoro uprawnienia możemy nadać to i możemy je odebrać i do tego służy polecenie REVOKE.


    


Składnia REVOKE

REVOKE
    uprawnienia_użytkownika ON nazwa_tabeli FROM nazwa_użytkownika

uprawnienia użytkownika – to lista która może zawierać jedno lub więcej (oddzielonych przecinkami) uprawnień które chcemy odebrać użytkownikowi
nazwa tabeli – tutaj wpisujemy nazwę tabeli z które chcemy odebrać uprawnienie(-a)
nazwa_użytkownika – tutaj wpisujemy nazwę użytkownika, któremu chcemy odebrać uprawnienia 


Odbieranie uprawnień w SQL SERVERZE

Krok 1. Uruchamiamy Management Studio

Krok 2. W gałęzi Security -> Logins możemy sprawdzić jakich użytkowników mamy na serwerze. Sprawdzając właściwości poszczególnych tabel możemy dowiedzieć się jakie uprawnienia dany użytkownik ma na danej tabeli. W przykładzie do wpisu gdzie poznawaliśmy polecenie GRANT utworzyliśmy użytkownika USER i nadaliśmy mu uprawnienie SELECT do tabeli WYPOZYCZENIA. To teraz odbierzemy mu to uprawnienie.

Krok 3. W oknie zapytań wybieramy odpowiedni kontekst (odpowiednią bazę danych – Biblioteka) i poleceniem REVOKE odbierzemy uprawnienie SELECT naszemu użytkownikowi USER
REVOKE select ON Wypozyczenia FROM [DESKTOP\USER]

po uruchomieniu komendy REVOKE powinniśmy otrzymać komunikat

Command(s) completed successfully

w przypadku błędnego podania użytkownika np. USER2 otrzymamy komunikat

Cannot find the user 'DESKTOP\USER2", because it does not exist or you do not have permission

Krok 5. Teraz we właściwościach tabeli Wypozyczenia możemy sprawdzić i zobaczyć czy uprawnienia zostały odebrane. W tym celu klikamy PPM na tabeli Wypozyczenia w bazie Biblioteka i wybieramy opcję Properties. W oknie "Table Properties – Wypozyczenia" w sekcji "Select a page" klikamy na "Permissions". Na poniższym zrzucie widzimy że w części "Users or roles" jest pusto i w części "Permissions" jest także pusto. Widzimy więc, że odebraliśmy uprawnienie SELECT użytkownikowi USER do tej tabeli.

sql server revoke odbieranie uprawnień użytkownikom


    

SQL GRANT

Tworząc i administrując bazami danych przychodzi taki moment kiedy potrzebujemy nadać komuś uprawnienia do naszej bazy i niekoniecznie chcemy aby miał on wszystkie uprawnienia do całej naszej bazy np. jakiś analityk potrzebuje robić okresowe zestawienia sprzedaży, jakaś aplikacja korzysta z naszej bazy danych itd. Zwróć uwagę, że jenek użytkownik potrzebuje większe uprawnienia np. odczyt ale również i zapis danych na jakichś tabelach, a drugiemu użytkownikowi wystarczy tylko odczyt na jednej tabeli. Rozwiązaniem tej sytuacji jest stworzenie użytkownika na bazie i nadanie mu odpowiednich uprawnień. Możemy to zrobić dzięki poleceniu GRANT. Jedna uwaga we różnych środowiskach bazodanowych uprawnienia nadajemy w różny sposób tzn. niektóre środowiska jak np. SQL Server wymaga już utworzonego użytkownika i dopiero dla utworzonego użytkownika możemy nadać uprawnienia.


    


Składnia GRANT

GRANT
    uprawnienia_użytkownika ON nazwa_tabeli TO nazwa_użytkownika

uprawnienia użytkownika – to lista która może zawierać jedno lub więcej (oddzielonych przecinkami) uprawnień które chcemy nadać użytkownikowi
nazwa tabeli – tutaj wpisujemy nazwę tabeli na którą chcemy nadać uprawnienie
nazwa_użytkownika – tutaj wpisujemy nazwę użytkownika, któremu chcemy nadać uprawnienia 


Nadawanie uprawnień w SQL SERVERZE

Krok 1. Uruchamiamy Management Studio

Krok 2. Przechodzimy do gałęzi Security -> Logins i sprawdzamy czy nasz użytkownik (któremu chcemy nadać uprawnienia) jest na liście. Jeżeli jest to z poziomu okna zapytań możemy poleceniem GRANT nadać użytkownikowi wymagane uprawnienia. Jeżeli użytkownika nie ma na liście klikamy prawym przyciskiem myszy (dalej PPM) i z menu wybieramy opcję "New Login"

Krok 3. W oknie "Login – New" wprowadzamy nazwę użytkownika (UWAGA wymagana jest pełna nazwa użytkownika razem z domeną: domena\nazwa_użytkownika), możemy określić metodę autektykacji użytkownika a nawet domyślą bazę danych. Po wypełnieniu formatki potwierdzamy nasz wybór przyciskiem OK. W tym momencie nasz użytkownik powiniem znaleźć się na liście Security -> Logins

sql grant sql server

Krok 4. W oknie zapytań wybieramy odpowiedni kontekst (odpowiednią bazę danych) i poleceniem GRANT nadajemy odpowiednia uprawnienia naszemu użytkownikowi np.
GRANT select ON Wypozyczenia TO [DESKTOP\USER]

Krok 5. Teraz we właściwościach tabeli Wypozyczenia możemy sprawdzić i zobaczyć czy uprawnienia zostały nadane. W tym celu klikamy PPM na tabeli Wypozyczenia w bazie Biblioteka i wybieramy opcję Properties. W oknie "Table Properties – Wypozyczenia" w sekcji "Select a page" klikamy na "Permissions". Na poniższym zrzucie widzimy nadane uprawnienie SELECT dla użytkowniak USER.

sql grant sql server


Nadawanie uprawnień w PhpMyAdmin (MySQL)

Krok 1. Łączymy się z PhpMyAdmin

Krok 2. W oknie głównym szukaj opcji "User accounts" i dalej "Add user account".

sql grant phpmyadmin mysql

Krok 3. W kolejnym oknie wypełniamy informacje w sekcji "Login information". Są to informacje dotyczące użytkowniak, a następnie zjeżdżamy stroną w dół i wypełniamy jakie uprawnienia chcemy nadać temu użytkownikowi i potwierdzamy nasz wybór przyciskiem GO na dole strony.

sql grant phpmyadmin mysql

sql grant phpmyadmin mysql

Krok 4. Pojawi nam się nowe okno gdzie zostaniemy poinformowani o pozytywnym nadaniu uprawnień oraz zobaczymy polecenie którym serwer nadał uprawnienia użytkownikowi. Możemy z niego wyczytać, że na początku został utworzony nowy użytkownik o nazwie "user" i nadano mu odpowiednie uprawnienia.
sql grant phpmyadmin mysql

GRANT SELECT ON *.* TO 'user'@'localhost'

widzimy, że użytkownikowi 'user' zostało nadane upoważnienie SELECT na wszytkich tabelach *.*


    

Wypełniamy bazę danych testowymi danymi

Witam, dzisiaj opiszę jak w łatwy i szybki sposób wypełnić pustą strukturę bazy danych testowymi danymi. Do tego celu użyję narzędzia MS Excel. Na początku opiszę jak wygenerować odpowiednie dane a później pokażę jak stworzyć do nich zapytanie którym "wrzucimy" dane do bazy. Generowanie danych do bazy pokażę na przykładzie bazy "Biblioteka" której proces tworzenia opisałem >>>tutaj<<<

Dane będziemy "wrzucać" do bazy "Biblioteka" na środowisku SQL SERVER, w aplikacji Management Studio.


Generujemy dane do tabeli KATEGORIE

Krok 1. Otwieramy program MS Excel.

Krok 2. W Internecie wyszukujemy sobie wykaz kategorii książek. Chodzi o jakikolwiek wykaz kategorii książkowych z jakiejkolwiek strony i wklejamy go do jednego z arkuszów Excela do pierwszej kolumny A.

generowanie danych do testowej bazy danych

Krok 3. Teraz przechodzimy do kolumny B. W pierwszych dwóch komórkach wpisujemy wartości 1 i 2. Zaznaczamy te oba pola i dwukrotnie klikamy prawym przyciskiem myszy na czarnym kwadraciku w prawym dolnym rogu zakresu który zaznaczyliśmy.

generowanie danych do testowej bazy danych

dwukrotne kliknięcie spowoduje automatyczne wypełnienie poniższych komórek kolejnymi wartościami aż do wiersza 26.

generowanie danych do testowej bazy danych

ta nowa kolumna posłuży nam jako wartości pola "id_kategoria"

Krok 4. Teraz ustawiamy się w komórce C1 i wpisujemy formułę

="insert into Kategorie values("&TEKST(B1;"0")&",'"&A1&"');"

Po kliknięciu w enter (zatwierdzeniu formuły) w komórce gdzie wpisaliśmy naszą formułę powinniśmy uzyskać wartość (poniżej wytłumaszę bardziej szczegółowo formułę)

insert into Kategorie values(1,'Akcja');

widzimy, że otrzymaliśmy gotowy kod do wrzucenia do bazy do tabeli "Kategorie" jednego rekordu. Ustawiamy się w komórce C1 i znowu dwukrotnie klikemy na czarny kwadracić.

generowanie danych do testowej bazy danych

w tym momencie Excel automatycznie wypełni kolumnę danymi aż do wiersza 26 kompiując naszą formułę do wszyskich poniższych komórek.

generowanie danych do testowej bazy danych

teraz wystarczy skopiować zaznaczony powyżej zakres komórek i wkleić do Management Studio i uruchomić kod.

Zatrzymajmy się jednak przy formule z początku kroku 4
="insert into Kategorie values("  &  TEKST(B1;"0")  &  ",'"  &  A1  &  "');"

jest to po prostu złączenie kilku tekstów w jedną całość za pomocą łącznika "&".  Powyżej przed i po łączniku dałem po dwie spacje żebyście wizualnie zobaczyli poszczególne ciągi znaków. Każdy pojedynczy ciąg znaków umieszczamy w podwójnych cudzysłowach " " (chyba, że dołączamy komórkę której typ tekst wtedy wpisujemy tylko adres tej komórki np. &A1) i po prostu łączymy je w jedną całość. Jednak w naszej formule musieliśmy posłużyć się funkcją TEKST() która pomogła nam zamienić wartości liczbowe z kolumny B w tekst, bo nie możemy łączyć różnych typów danych i wyświetlać ich w jednej komórce.


Generujemy dane do tabeli AUTORZY

Krok 1. Uruchamiamy MS Excel

Krok 2. Pierwszą kolumnę A zostawimy na formułę końcową. Ustawiamy się więc w komórce B1 w wpisujemy tam wartość 1 a w komórce B2 wpisujemy wartość 2. Zaznaczamy obie komórki i przeciągamy (wciskamy PPM i trzymamy) czarny kwadracik (prawy dolny róg) w dół do wiersza np.100.

generowanie danych do testowej bazy danych

generowanie danych do testowej bazy danych

Krok 3. Przechodzimy do arkusza nr 2 i kopiujemy do pierwszej kolumny imiona osób. Ja w Internecie wyszukałem wykaz imion żeńskich i męskich i skopiowałem dane z tego wykazu do drugiego arkusza. Zmieniamy nazwę drugiego arkusza na "imiona".Po skopiowaniu danych dane z wykazu imion wypełniły mi zakres danych od A1 do A334

generowanie danych do testowej bazy danych

Krok 4. Teraz przechodzimy do trzeciego arkusza i do pierwszej kolumny wprowadzamy duże litery alfaberu. Zmieniamy jego nazwę na "alfabet"

generowanie danych do testowej bazy danych

Krok 5. Wracamy do pierwszego arkusza i klikamy w komórkę A1, gdzie wprowadzimy formułę. Naszą formułę rozpoczynamy od kodu
="insert into Autorzy values("

Krok 6. teraz dodamy do naszej formuły część która stworzy dane do pola "id_autor"
&TEKST(B1,"0")

powyższy kod zamieni nam liczbę z kolumny B1 na tekst.

Krok 7. Teraz wygenerujmy kod który wypełni nam pole "imie" w tabeli Autorzy. do naszej formuły dodajemy
&",'"

bo pole id_autro jest liczbą więc po tej wartości musi stać przecinek a kolejne pole będzie imienie które jest tekstem więc musimy dać znak '. Teraz możemy dodać kod dotyczący samego imienia. Pamiętajmy, że w drugim arkuszu w pierwszej kolumnie mamy wstawione imiona od komórki A1 do A334. Jak chcę zrobić tak, żeby w każdym wierszu (w pierwszym arkuszu) w którym wykona się nasza formuła Excel automatycznie wylosował jakieś imię z arkusza "imie" i wstawił do arkusza pierwszego. Kawałek kodu który dodamy do naszej formuły będzie wyglądał tak.
&INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334))

funkcja INDEKS ma trzy parametry INDEKS(tablica ; numer_wiersza ; [numer_kolumny])
w pierwszym parametrze wskazujemy zakres komórek z którego będziemy losowali wartość imiona!$A$1:imiona!$A$334 . Zwróć uwagę, że przy adresach komórek zastosowałem znak $ który mówi o tym, że przy kopiowaniu formuły z jednej do drugiej komórki, zakres komórek z arkusza "imiona" będzie stały i nie będzie się przesuwał wraz z kopiowaniem tej formuły do innych komórek.
w drugim parametrze podajemy numer wiersza z którego będziemy chcieli "skopiować" wartość. W naszym przypadku chcemy aby za każdym razem Excel wziął wartość (imię) z losowaj komórki więc musimy zastosować funkcję LOS.ZAKR(od;do). Funkcja ta za każdym jej wywołaniem zwróci nam losową liczbę z podanego zakresu np. LOS.ZAKR(1;30) zwróci nam liczbę z zakresu od 1 do 30.
trzeci parametr numer kolumny jest opcjonalny. Z uwagi na to, że w arkuszu imiona mamy tylko jedną kolumnę to ten parametr możemy pominąć lub wstawić tam wartość 1.

Krok 8. Przejdźmy do wygenerowania nazwisk. Przydałoby się żeby nazwiska nie były realne (ochrona danych osobowych) więc pokażę Wam jak w łatwy sposób wygenerować fikcyjne dane do pola nazwisko. Do naszych celów wykorzystamy trzeci arkusz "alfabet".

generowanie danych do testowej bazy danych

nasze nazwisko będzie się składało z pierwszych trzech znaków imienia i trzech kolejnych losowo wybranych znaków z alfabetu z arkusza "alfabet". Wracamy do pierwszego arkusza i do naszej formuły dodajemy kod. Założyłem, że nazwiska będę podawał dużymi literami.
&LITERY.WIELKIE(LEWY(INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334));3))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))
&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))

no tutaj już robi się bardziej skomplikowanie ale po kolei
na początku skopiujemy 3 znaki od lewej z imienia i zamienimy to na duże litery. Do tego celu muszę wykorzystać trzy funkcje: INDEKS(), LEWY() i LITERY.WIELKIE()

na początek wyciągniemy trzy znaki z losowo wybranego imienia z arkusza "imiona".
INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334))

funkcji INDEKS() już chyba nie trzeba tłumaczyć bo wytłumaczyłem to wcześniej. Mamy więc pobrane losowe imię ale teraz musimy wyciąć z niego tylko 3 znaki od lewej. Wykorzystamy do tego funkcję LEWY() w której podajemy dwa parametry LEWY(tekst ; ilość_znaków_do_wycięcia). W naszym przypadki jako pierwszy parametr podamy cały kod funkcji INDEX, czyli INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334)) a jako drugi parametr podamy cyfrę 3, bo chcemy wyciąć trzy znaki. Nasz kod przybierze postać.
LEWY(INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334));3)

teraz wystarczy zamienić otrzymany ciąg znaków na duże litery za pomocą funkcji LITERY.WIELKIE() gdzie jako parametr podajemy tylko tekst który chcemy zamienić na duże litery. W naszym przypadku będzie to kod który otrzymaliśmy w poprzednim kroku czyli LEWY(INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334));3), więc nasz nowy kod będzie wyglądał tak.
LITERY.WIELKIE(LEWY(INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334));3))

Teraz wystarczy dołączyć do naszego kodu trzy losowo wybrane znaki z arkusza "alfabet". Pojedynczy znak wyciągamy następującym kodem.
INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))

żeby mieć trzy losowe znaki musimy powtórzyć ten kod trzykrotnie ze znakiem & pomiędzy nimi. Cały nasz kod generujący trzy dowolne znaki będzie wyglądał więc następująco
INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))
&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))

teraz złączamy wszystkie elementy razem i otrzymujemy
&LITERY.WIELKIE(LEWY(INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334));3))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))
&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))

ok mamy już nazwisko. Teraz wystarczy tylko zakończyć formułę i złączyć wszystkie jej części w całość. Kod całej formułygenerującej całe zapytanie będzie wyglądał następująco.
="insert into Autorzy  values("&TEKST(B1;"0")&",'"&INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334))&"','"&LITERY.WIELKIE(LEWY(INDEKS(imiona!$A$1:imiona!$A$334;LOS.ZAKR(1;334));3))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))
&INDEKS(alfabet!$A$1:alfabet!$A$26;LOS.ZAKR(1;26))&"');"

powyższa formuła w każdym wierszu wygeneruje nam tekst w strukturze jak poniżej.
insert into Autorzy values(1,'Wiktoria','KRYJWB');

teraz wystarczy tylko skopiować formułę w dół więc ustawiamy się pierwszej komórce (A1) w pierwszym arkuszu i klikamy dwukrotnie na czarny kwadracik w prawym dolnym rogu komórki.

generowanie danych do testowej bazy danych

Excel automatycznie skopiuje formułę dół aż do komórki A100, bo tyle wierszy "stworzyliśmy" w kroku 1.

generowanie danych do testowej bazy danych


z pomoca funkcji opisanych powyżej jesteście w stanie wygenerować dane do każdej z tabel bazy "Biblioteka"

Bazę 'Bibliteka' z wygenerowanymi testowymi danymi możesz pobrać >>>tutaj<<<

Przykładowa baza danych – Biblioteka

W tym wpisie zaprezentuję Wam przykładową bazę danych biblioteki. Oczywiście jest to moja wizja bazy "Biblioteki", ale mam nadzieję, że się przyda.

Baza danych: BIBLIOTEKA
Środowisko: SQL SERVER


SCHEMAT

przykład bazy danych biblioteka database example library


TABELE

W moim projekcie zastosowałem 8 tabel:

1. Kategorie – zawiera kategorie książek
2. Książki – zawiera listę książek w bibliotece
3. Autorzy – zawiera listę autorów książek
4. Wydawnictwa  – zawiera listę wydawnictw które wydają książki
5. Czytelnicy – zawiera listę czytelników biblioteki
6. Pracownicy – zawiera listę pracowników biblioteki
7. Role – zawiera listę stanowisk pracowników w bibliotece
8. Wypożyczenia – zawiera wykaz wypożyczeń książek z biblioteki


TABELA – KATEGORIE

Ma służyc do przechowywania kategorii książek.

POLA
id_kategoria
– pole id_kategoria będzie kluczem głównym w tabeli
nazwa – nazwa kategorii

SKRYPT

CREATE TABLE Kategorie
    (
         id_kategoria INT PRIMARY KEY
        ,nazwa NVARCHAR(46)
    );


TABELA – AUTORZY

Służy do przechowywania informacji o autorach książek.

POLA
id_autor
– pole id_autor będzie kluczem głównym w tabeli
imie – wiadomo imię autora
nazwisko – tutaj także chyba nie wymaga komentarza

SKRYPT

CREATE TABLE Autorzy
    (
         id_autor INT  PRIMARY KEY
        ,imie NVARCHAR(15)
        ,nazwisko NVARCHAR(30)
    );


TABELA – WYDAWNICTWA

Służy do przechowywania informacji o wydawnictwach wydających książki.

POLA
id_wydawnictwo
– pole id_wydawnictwo będzie kluczem głównym w tabeli
nazwa – nazwa wydawnictwa
Można oczywiście rozszerzyć zakres danych w tej tabeli np. o: adres, miasto, kod-pocztowy, telefon, email, strona_www itp. Pozostawiam to do Waszej oceny.

SKRYPT

CREATE TABLE Wydawnictwa
    (
         id_wydawnictwo INT  PRIMARY KEY
        ,nazwa NVARCHAR(30)
    );


TABELA – KSIĄŻKI

To główna tabela bazy. Tutaj będziemy przechowywali inforamcje o książkach. W tabeli będziemy mieli także kilka kluczy obcych do tabel: Kategorie, Autorzy, Wydawnictwa.

POLA
id_ksiazka
– to klucz głowny naszej tabeli
isbn – numer ISBN to unikalny numer każdej książki
id_kategoria – numer id kategorii z tabeli Kategorie
tytul  – tytuł książki
opis – opis książki
id_autor – numer id autora z tabeli Autorzy
id_wydawnictwo  – numer id wydawnictwa z tabeli Wydawnictwa
rok_wydania – rok wydania książki
jako klucz główny można było uznać kolumnę ISBN bo to unikalny numer książki ale dla przejżystości postanowiłem dodać jednak kolumnę "id_ksiazka"

SKRYPT

CREATE TABLE Ksiazki
    (
         id_ksiazka INT PRIMARY KEY
        ,isbn NVARCHAR(13)
        ,id_kategoria INT CONSTRAINT FK_kategoria REFERENCES Kategorie(id_kategoria)
        ,tytul NVARCHAR(255)
        ,opis NVARCHAR(500)
        ,id_autor INT CONSTRAINT FK_autor REFERENCES Autorzy(id_autor)
        ,id_wydawnictwo INT CONSTRAINT FK_wydawnictwo REFERENCES Wydawnictwa(id_wydawnictwo)
        ,rok_wydania INT
    );   


TABELA – CZYTELNICY

Tabela czytelnicy będzie przechowywała informacje o naszych czytelnikach.

POLA
id_czytelnik
– klucz główny w tabeli czytelnicy
login – login czytelnika
haslo – hasło czytelnika
email – e-mail czytelnika
telefon – telefon czytelnika
data_urodzenia – data urodzenia czytelnika
Ktoś zapyta dlaczego nie będziemy przechowywali imienia i nazwiska czytelników. Można to zrobić. Jednak jeżeli chcielibyście stworzyć taką bazę w rzeczywistości i przechowywać w niej takie dane musicie wiedzieć, że musicie zgłosić ten zbiór do GIODO.

SKRYPT

CREATE TABLE Czytelnicy
    (
         id_czytelnik INT PRIMARY KEY
        ,login NVARCHAR(10)
        ,haslo NVARCHAR(20)
        ,email NVARCHAR(30)
        ,telefon NVARCHAR(20)
        ,data_urodzenia DATE
    );


TABELA – ROLE

Tutaj będziemy przechowywali informacje nt. stanowisk pracowników w bibliotece. W sumie jest to tabela opcjonalna, nie jest wymagana.

POLA
id_rola
– klucz głowny w tabeli
nazwa – nazwa stanowiska/roli w bibliotece
 

SKRYPT

CREATE TABLE Role
    (
         id_rola INT PRIMARY KEY
        ,nazwa NVARCHAR(25)
    );


TABELA – PRACOWNICY

Tutaj będziemy przechowywali informację pracowników naszej biblioteki.

POLA
id_pracownik
– klucz główny w tabeli
login – login pracownika
haslo – hasło pracownika
id_rola – numer id roli z tabeli "Role"
 

SKRYPT

CREATE TABLE Pracownicy
    (
         id_pracownik INT PRIMARY KEY
        ,login NVARCHAR(10)
        ,haslo NVARCHAR(20)
        ,id_rola INT CONSTRAINT FK_rola REFERENCES Role(id_rola)
    );   


TABELA – WYPOŻYCZENIA

To kolejna ważna tabela w naszej bazie. Tutaj będziemy przechowywali informacje nt. wypożyczen książek z naszej biblioteki.

POLA
id_wypozyczenie
– klucz głowny w naszej tabeli
id_czytelnik – numer id czytelnika z tabeli "Czytelnicy" który wypożyczył książkę
id_ksiazka – numer id wypożyczonej książki (numer id książki z tabeli książki)
data_wypozyczenia – data wypożyczenia książki
id_pracownik_wypozyczenie – numer id pracownika który wypożyczył książkę
data_oddania – data oddania książki przez czytelnika
id_pracownik_oddanie – numer id pracownika który przyjął książkę po wypożyczeniu
 

SKRYPT

CREATE TABLE Wypozyczenia
    (
         id_wypozyczenie BIGINT PRIMARY KEY
        ,id_czytelnik INT CONSTRAINT FK_czytelnik REFERENCES Czytelnicy(id_czytelnik)
        ,id_ksiazka INT CONSTRAINT FK_ksiazka REFERENCES Ksiazki(id_ksiazka)
        ,data_wypozyczenia DATE
        ,id_pracownik_wypozyczenie INT CONSTRAINT FK_pracownik_wypozyczenie REFERENCES Pracownicy(id_pracownik)
        ,data_oddania DATE
        ,id_pracownik_oddanie INT CONSTRAINT FK_pracownik_oddanie REFERENCES Pracownicy(id_pracownik)
    );


CAŁY SKRYPT TWORZĄCY STRUKTURĘ BAZY "BIBLIOTEKA" ZNAJDZIESZ >>>TUTAJ<<< A SKTYPT TWORZĄCY STRUKTURĘ BAZY + PRZYKŁADOWE DANE ZNAJDZIESZ >>>TUTAJ<<<

UWAGA

Musimy jednak pamiętać, że jeżeli połączymy wszystkie poszczególne części kodu w jeden skrypt tworzący bazę, to niektóre tabele musimy umieścić wcześniej w kodzie, dlaczego? Jeżeli w kodzie danej tabeli odwołujemy się (klucz obcy) do drugiej tabeli a jej jeszcze nie ma utworzonej, to kompilator zwróci nam błąd. Np. tabela 'Książki'. Jeżeli będziemy próbowali utworzyć tabelę 'Książki', w której mamy zdefiniowanych kilka kluczy obcych np. 'id_kategoria' , ' id_autor' , 'id_wydawnictwo', jeszcze przez utworzeniem tych tabel ('Kategorie' , 'Autorzy' , 'Wydawnictwa), to przy próbie jej utworzenia zobaczymy błąd:

Foreign key 'FK_kategoria' references invalid table 'Kategorie'.
Could not create constraint. See previous errors.


  SQL tutorial. SQL SERVER. Baza Biblioteka SQL tutorial. SQL SERVER. Baza Biblioteka

PostgreSQL position – szukamy pozycji podłańcucha w łańcuchu znaków

Za pomocą funkcji POSITION możemy wyszukać pozycję (tam gdzie się rozpoczyna) szukanego łańcucha znaków (zdefiniowanego przez nas) w głównym łąńcuchu. Funkcja zwróci jego pozycję początkową.
Zwracany typ: INT

PostgreSQL POSITION() składnia

SUBSTRING( 'szukany_łańcuch' in 'łańcuch główny' )

Poniże gotowe zapytanie i efekt jego uruchomienia

 

postgresql funkcja position szukamy podłańcucha w łańcuchu znaków

 


postgresqlpostgresql

PostgreSQL substring + wyrażenia regularne, wycięcie podłańcucha z łańcucha znaków

Za pomoc funkcji SUBSTRING() możemy "wyciąć" podłańcuch z łańcucha głównego który jest zgody z utworzonym przez nas wyrażeniem regularnym (wyrażenia regularne opiszę w całkiem nowym miejscu bo to jest temat na osobny wpis). Także w tym przypadku funkcja zwróci nam "wycięty" (pasujcy do wzorca) ciąg znaków.
Zwracany typ: TEXT

PostgreSQL SUBSTRING() składnia

SUBSTRING( 'łańcuch główny' from 'wzorzec_wyrażenia_regularnego' )

 

Poniże gotowe zapytanie i efekt jego uruchomienia

W wyrażeniu regularnym definiowaliśmy, że szukamy ciągu znaków który będzie się składał z dwóch znaków (obojętnie jakich) i litery "t". Efekt uruchomienia poniżej.

 

postgresql funkcja substring wyrażenia regularne POSIX

Sprzewdźmy jeszcze czy dla funkcji substring() wielkość liter ma znaczenie. W tym celu nasz głowny łańcuch znaków przerobimy na różnej wielkości litery.

Uruchamiamy

postgresql funkcja substring wyrażenia regularne POSIX

Widzimy, że nie został zwrócony żaden wynik więc dla funkcji substring() wielkość liter ma znaczenie.


postgresqlpostgresqlpostgresql

PostgreSQL substring() wycięcie podłańcucha z łańcucha znaków

Funkcją SUBSTRING() możemy "wyciąć" jakiś podłańcuch znaków z naszego głównego łańcucha znaków. Funkcja ta posiada dwa parametry. W pierwszym wskazujemy od którego miejsca w łańcuchu głównym chcemy zacząć "ciąć" a w drugim ile znaków chcemy "wyciąć". Funkcja zwróci nam "wycięty" ciąg znaków.
Zwracany typ: TEXT

PostgreSQL SUBSTRING() składnia

SUBSTRING( 'łańcuch główny' from parametr_1 for parametr_2 )

parametr_1  – miejsce od którego (liczymy od lewej) chcemy zacząć "wycinać" nasz podłańcuch z łańcucha głównego
parametr_2  – ile znaków chcemy "wyciąć"

Poniże gotowe zapytanie i efekt jego uruchomienia

 

 

postgresql funkcja substring wycinanie podłańcucha z łańcucha znaków

 


postgresqlpostgresqlpostgresql