Miesięczne archiwum: Luty 2017

SQL NOT NULL

SQL NOT NULL


    


DEFINICJA

Zasada NOT NULL nakłada ograniczenie na wskazane kolumny, polegające na tym, że można dodać nowego rekordu, bądź zmodyfikować istniejącego, który we wskazanej kolumnie ma wartość NULL. Innymi słowy, jeżeli np. na kolumnie o nazwie „ID_pracownik” ustawimy zasadę NOT NULL to taka kolumna nie może przechowywać wartości NULL.


Przykład zastosowania NOT NULL

W przykładzie zdefiniujemy, przy nowo tworzonej tabeli „Pracownicy”,  kolumny „ID_pracownika” i „Nazwisko” jako te kolumny, które nie mogą przechowywać wartości NULL.

CREATE TABLE Pracownicy
(
                 ID_pracownik int NOT NULL
                ,Imie varchar(20) NOT NULL
                ,Nazwisko varchar(50)
                ,email varchar(50)
                ,telefon int(11)
)


    

SQL FOREIGN KEY (klucz obcy)

SQL FOREIGN KEY


    


DEFINICJA

Klucz obcy służy do definiowania relacji między tabelami. Kolumnę (lub kolumny) którą zdefiniujemy jako klucz obcy w jednej tabeli wiążemy z kolumną (kolumnami) która jest kluczem głównym w drugiej tabeli. Oznacza to, że wartości przechowywane w kolumnie która jest zdefinowana jako klucz obcy w pierwszej tabeli zawsze będą miały swój odpowiednik w kolumnie która jest zdefiniowana jako klucz główny w drugiej tabeli.

Żeby lepiej zrozumieć ten mechanizm posłużę się przykładem. Wyobraź sobie, że mamy dwie tabele. Jedna o nazwie "Pracownicy" i druga o nazwie "Miasta". Tabla "Pracownicy" przechowuje informacje na temat pracowników. W jednej z kolumn chcemy przechowywać informacje na temat miasta w którym mieszka nasz pracownik. Ale zamiast wpisywać w każdym rekordzie pełną nazwę miasta które będą się powtarzać stworzymy nową tabelę o nazwie "Miasta" gdzie będziemy przechowywać pełne nazwy miast i w której nazwy miast nie będą dublowane. Za pomoca kluczy obcego i głównego połączymy te tabele. Przeanalizuje poniższy obrazek.

sql foreign key
Żeby nie dublować i przechowywać pełnych nazw miast w tabeli "Pracownicy" w kolumnie "ID_miasto" będziemy przechowywali identyfikator miasta z tabeli "Miasta". W naszym przykładzie kolumne "ID_miasto" z tabeli "Pracownicy" musimy zdefiniować jako klucz obcy a kolumnę "ID_miasto" z tabeli "Miasta" musimy zdefiniować jako klucz główny tej tabeli.

Oba typu kluczy możemy utworzyć w momencie tworzenia tabeli lub dodać je już na gotowej tabeli.

Na początku zajmiemy się sytuacją w której tworzymy nowe tabele od początku. Tworzenie tabel musimy rozpocząć od tabeli "Miasta" bo to do niej będziemy tworzyli relację z tabeli "Pracownicy". Nie możemy utworzyć tabeli w której tworzymy relację do tabeli która jeszcze nie istnieje bo otrzymamy komunikat o błędzie. Teraz utworzymy tabelę "Miasta" i definiujemy kolumnę "ID_miasto" jako klucz główny tej tabeli, bo to wartości w tej kolumnie będą jednoznacznie identyfikować rekordy w tej tabeli.

CREATE TABLE Miasta
(
      ID_miasto int NOT NULL
     ,nazwa
varchar(40) NOT NULL
     ,PRIMARY KEY (ID_miasto)
)

teraz utworzymy tabele "Pracownicy" gdzie zdefiniujemy klucz obcy na kolumnie "ID_miasto" i ustawimy relację tej kolumny z kolumną "ID_miasto" z tabeli "Miasta" i klucz główny na kolumnie "ID_pracownik" w tabeli "Pracownicy".

CREATE TABLE Pracownicy
(
      ID_pracownik int NOT NULL
     ,Nazwisko varchar(40)
NOT NULL
     ,Imie varchar(20) NOT NULL
     ,ID_miasto int NOT NULL
     ,PRIMARY KEY (ID_pracownik)
    , CONSTRAINT fk_PracownikMiasto FOREIGN KEY (ID_miasto)
     REFERENCES Miasta(ID_miasto)
)

Zdefiniowanie klucza obcego możemy dokonać na istniejącej już tabeli. Powiedzmy, że mamy stworzone już tabele "Pracownicy" i "Miasta" i chcemy zdefiniować klucz obcy na kolumnie "ID_miasto" w tabeli "Pracownicy" i ustawić relację do klucza głównego (którym jest kolumna "ID_miasto") w tabeli "Miasta".

ALTER TABLE Pracownicy
ADD CONSTRAINT
fk_PracownikMiasto FOREIGN KEY (ID_miasto) REFERENCES Miasta(ID_miasto)

w celu usunięcia tego klucza posłużymy się poniższym kodem

ALTER TABLE Pracownicy
DROP FOREIGN KEY fk_PracownikMiasto


    

SQL PRIMARY KEY (klucz główny)

SQL PRIMERY KEY


    


DEFINICJA

Klucz główny (ang. primary key) to nic innego jak unikalny identyfikator każdego rekordu w tabeli. Słówko unikalny mówi o tym, że wartości w tej kolumnie nie mogą się powtarzać. Kolumna która jest kluczem głównym nie może także przechowywać wartości NULL, czyli wartości nieokreślonych/nieznanych. W jednej tabeli może być tylko jedna kolumna będąca kluczem głównym. Z mojej dotychczasowej praktyki z bazami danych wynika, że zdecydowana większość tabel powinna mieć klucz główny. Klucz ten nadajemy używając polecenia PRIMARY KEY, co pokażą poniższe przykłady.

Klucz główny możemy określić w kilku sytuacjach:
1. Tworzymy nową tabele i definiujemy klucz główny który obejmuje jedną kolumnę
2. Składnia polecenia PRIMARY KEY dla takiego przypadku.

Przykład utworzenia klucza głównego na kolumnie "ID_miasto" w tabeli "Miasta" przechowująca dane nt. miast.

CREATE TABLE Miasta
    (
         ID_miasto INT PRIMARY KEY
        ,nazwa NVARCHAR(30)
        ,kod_pocztowy NVARCHAR(6)
    );

Kluczem głównym nie muszą zawsze być wartości z jednej tabeli. Niekiedy dopiero wartości z dwóch kolumn są wartościami unikalnymi w skali tabeli i mogą być kluczem głównym. Wtedy klucz główny definiujemy przy pomocy poniższej składni. Przyjmijmy, że wartości z kolumn "ID_miasto" i "nazwa" mają tworzyć klucz główny.

CREATE TABLE Miasta
    (
         ID_miasto INT
        ,nazwa NVARCHAR(30)
        ,kod_pocztowy NVARCHAR(6)
        CONSTRAINT pk_Miasta PRIMARY KEY (ID_miasto,nazwa)
    );

zwróć uwagę, że kluczowi głównemu w tym przypadku nadano nazwę "pk_Miasta" która identyfikuje ten klucz. Jeżeli nie określiliśmy klucza głównego przy tworzeniu tabeli możemy zrobić to później wykorzystując polcenie ALTER TABLE, które służy do modyfikacji struktury tabeli. W kontekście klucza głównego modyfikacja ta może polegać na dodaniu lub usunięciu tego klucza. Wtedy nasz kod wyglądał będzie tak.

Przykład ustawienia kolumny ID_miasto jako klucz główny (dodanie klucza głównego) w tabeli Miasta.

ALTER TABLE Miasta
ADD PRIMARY KEY(ID_miasto)

A jeżeli potrzebujemy żeby kluczem głównym było kilka kolumn to składnia kodu będzie analogiczny jest przy tworzeniu nowej tabeli czyli:

ALTER TABLE Miasta
ADD CONSTRAINT pk_Miasta PRIMARY KEY(ID_miasto,nazwa)

Tak jak to wyglądało przy tworzeniu nowej tabeli utworzonemu kluczowi przypisywana jest nazwa, w tym przypadku jest to "pk_Miasta". Teraz warto przedstawić "mechanizm" usuwania kluczy głównych z tabeli. Do tego posługujemy się poleceniem DROP.

Przykład usunięcia klucza głównego z kolumny "ID_miasto" z tabeli "Miasta", w sytuacji kiedy kluczem głównym jest jedna kolumna "ID_miasto".

ALTER TABLE Miasta
DROP PRIMARY KEY(ID_miasto)

Przykład usunięcia klucza głównego w tabeli "Miasta", gdzie kluczem głównym są dwie kolumny "ID_miasto" i "nazwa".

ALTER TABLE Miasta
DROP CONSTRAINT pk_Miasta

zwróć uwagę, że przy usuwaniu klucza głównego (dwie kolumny) posługujemy się nazwą przypisaną wcześniej do tego klucza, czyli "pk_Miasta".


    

Ile wynosi minimalne wynagrodzenie za pracę w 2017 r.

Ile wynosi minimalne wynagrodzenie za pracę (2017 r.)

Zgodnie art 6. Ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę pracownik zatrudniony w pełnym wymiarze godzin nie może zarobić mniej niż wysokość minimalnego wynagrodzenia które jest ustalone w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. (Dz.U.z2016 r.poz.1456) od 1 stycznia 2017r. w wysokości 2000 zł.

Stan prawny na 25 lutego 2017 r.


Podstawy prawne:

  • Ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. link
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. link

Co to jest i jak zrobić zrzut ekranu?

Co to jest i jak zrobić zrzut ekranu?

Zrzut ekranu to nic innego jak utrwalenie tego co widzisz na ekranie swojego monitora jako plik graficzny.

Jeśli chodzi o komputery stacjonarne to najczęściej na klawiaturze możesz znaleźć (w zależności od klawiatury z reguły u góry nad klawiszami strzałek) przycisk „prt scr” od angielskich słów „print screan”. Cała procedura wygląda tak:

  1. Wciskasz przycisk „prt scr”. Wtedy w schowku naszego komputera zapamiętywany jest obraz z naszego monitora.
  2. Teraz otwierasz jakiś program graficzny np. paint, dostępny w systemie Windows.
  3. Wklejasz ze schowka obraz twojego pulpitu skrótem Ctrl + V.
  4. Zapisujesz plik na dysku (jeśli jest Ci to do czego potrzebne).

Gotowe 🙂


Windows 10. Wyświetlanie ukrytych plików i folderów.

Windows 10. Wyświetlanie ukrytych plików i folderów.

Wyświetlanie ukrytych plików i folderów w systemie Windows 10.

Co można zrobić w celu zobaczenia w Internet Explorerze ukrytych plikow lub folderów?

Poniżej zrzut ekranowy z folderu o nazwie "TEST" który znajduje się na pulpicie. W naszym katalogu jest utworzony katalog o nazwie "ukryty_katalog", którego niestety nie widzimy z uwagi na to, że ma on ustawioną opcję "ukryty" a my w Windows-ie nie mamy włączonej opcji żeby ten katalog zobaczyć.

Windows 10. Wyświetlanie ukrytych plików i folderów.

Żeby go zobaczyć musimy włączyć w systemie Windows opcję "Pokaż ukryte pliki, foldery i dyski". Opja ta znajduje się w oknie "Opcje folderów". W systemie Windows 10 możemy włączyć to okno klikając w Internet Explorerze w menu "Plik" następnie w pozycję "Zmień opcję folderów i wyszukiwania".

Windows 10. Wyświetlanie ukrytych plików i folderów.

Uruchomimy okno o nazwie "Opcje folderów". Przejdźmy do zakładki o nazwie "Widok" i w części "Ustawienia zaawansowane:" szukamy opcji "Pokaż ukryte pliki, foldery i dyski". Zaznaczamy ją. Potwierdzamy przyciskiem "OK".

Windows 10. Wyświetlanie ukrytych plików i folderów.

W tym momencie powinniśmy widzieć już ukryte pliki i foldery, co pokazuje obrazek poniżej.

Windows 10. Wyświetlanie ukrytych plików i folderów.

Z uwagi na fakt, że katalog "ukryty_katalog" jest ukryty, ikona przy jego nazwie będzie lekko bardziej przeźroczysta w porównaniu do ikon zwykłych katalogów.


EXCEL ograniczanie rozmiaru arkusza.

EXCEL ograniczenie rozmiaru arkusza.

Przy tworzeniu różnego rodzaju formatek dla użytkowników bardzo często pojawiało się pytanie, czy nie można ogranicznyć pól arkusza tylko do potrzebnych komórek. Wtedy użytkownik ma pewność, że gdzieś poza obszarem który widzi nie ma innych ważnych dla niego komórek. W poniższym artykule krok po kroku opiszę jak ograniczyć rozmiar arkusza do potrzebnych pól.

1. Otwieramy pusty arkusz EXCEL.
    Na którym tworzymy przykładowy formularz do obliczania podatku VAT (obrazek poniżej przedstawia przykładowy formularz).

kurs excel ograniczenie rozmiaru arkusza
2. Z poprzedniego obrazka wynika że nasz formularz kończy się z na kolumnie F i na wierszu 11. Tak naprawdę wystarczyłoby żeby użytkownik widział ten arkusz do kolumny G i do wiersza 12.
3. Ukrywamy kolumny. W celu ukrycia kolumn na prawo od kolumny G, zaznaczamy kolumnę H (klikamy lewym przyciskiem myszy na nazwie kolumny H) i wciskamy kombinację klawiszy Ctrl + Shift + strzałka w prawo. W tym momencie zaznaczyliśmy wszystkie kolumny na prawo od kolumny G. Na zaznaczomy polu klikamy prawym przyciskiem myszy i z menu kontekstowego wybieramy opcję "Ukryj". Po wykonaniu tej czynności znikają nam wszystkie zaznaczone kolumny. Aktualny stan naszego arkusza prezentuje poniższy obrazek.

kurs excel ograniczenie rozmiaru arkusza
4. Ukrywamy wiersze. Dla naszych celów zasadnym jest ukrycie wszystkich wierszy poniżej wiersza nr 12. Analogicznie jak w przypadku kolumn, klikamy lewym przyciskiem myszy na numerze wiersza nr 13 i wciskamy kombinację klawiszy Ctrl + Shift + strzałka w dół. W tym momencie zaznaczyliśmy wszystkie wiersza poniżej wiersza nr 12. Na zaznaczomy polu klikamy prawym przyciskiem myszy i z menu kontekstowego wybieramy opcję "Ukryj". Po wykonaniu tej czynności znikają nam wszystkie zaznaczone wiersza. Aktualny stan naszego arkusza prezentuje poniższy obrazek.

kurs excel ograniczenie rozmiaru arkusza

W tym momencie uzyskaliśmy efekt którego oczekiwaliśmy. Rozmiar arkusza został ograniczony do takiego rozmiaru jaki jest wystarczający do umieszczenia na nim naszego formularza.

 


SQL CREATE TABLE

SQL CREATE TABLE


    


DEFINICJA

Polecenie CREATE TABLE służy do tworzenia table w bazie danych. Przy okazji tworzenia tabel określamy jakie kolumny mają się znaleźć w danej tabeli, jakiego typu dane mają tam być przechowywane (np. INTEGER, VARCHAR, DECIMAL itp.) i jakie są powiązania danej tabeli z innymi tabelami w bazie danych. Przy tworzeniu tabeli możemy wskazać także czy dana kolumna ma być kluczem głównym czy obcym (klucze główny i obcy opisany w innym wpisie) lub czy może przechowywać wartości NULL (więcej tutaj).

Składnia polecenia CREATE TABLE

CREATE TABLE nazwa_tabeli
    (
        nazwa_kolumny1 typ_danych(rozmiar),
        nazwa_kolumny2 typ_danych(rozmiar),
        ….
    );


Przykład zastosowania polecenia CREATE TABLE (baza Bank_v4)

Przykład tworzenia tabeli "KLIENCI" z treningowej bazy BANK_v4

CREATE TABLE Klienci
    (
         ID_klienta INT CONSTRAINT PK_klient PRIMARY KEY
        ,ID_oddzialu INT CONSTRAINT FK_ID_oddzial_Klienci REFERENCES Oddzialy(ID_oddzialu)
        ,imie NVARCHAR(20)
        ,nazwisko NVARCHAR(25)
        ,telefon INT
        ,mail NVARCHAR(50)
        ,dataUrodzenia DATE
        ,dataZalozeniaKonta DATE
        ,dataZamknieciaKonta DATE
    );

 


Zobacz także: create database